ندای آغاز

درباره من ... !

asheghpishe — Sat, 12 Dec 2009 20:19:54 GMT

من «مجید توکلی» و یک «زن» هستم !

جرم باران و ترانه !!!

asheghpishe — Thu, 26 Nov 2009 08:52:26 GMT

باز باران با ترانه با شوهر های فراوان می زنند بر درب خانه !

باز بکارت های ایشان با خیالاتی پریشان می درد با هر بهانه ،

باز تک بوق پرایدی بهر باران و ترانه می تراود آب و دانه !

باز کبوتر های ناموس با نثار یک عدد بوس در کنار یک غریبه می روند شانه به شانه !

باز ، بازان با کبوتر می روند در آشیانه !

من بدون ِ ریشه تنها !

خفته :

درآغوش بد بوی غریبه

باز هم بارانی خفته !

اشکباران است ، دیده

یک دو سه آخوند وراج

بهر طعمه

می نوازند ذکر جمعه !

باز بازان بر ترانه می نوازند

مشت و سیلی

آسمان امروز دیگر نیست نیلی !!!

راهی هند و هوایش نیست فیلی !

بهر حفر یک عدد قبر نیست بیلی !

مه غمین است امشب از ندای فقر ِ حاکم

در کمین است شیطان در لباس شاه و حاکم

گاه و دایم ،

غافل از سبزی ِ بیشه ،

می زند بر ریشه ی ما مشت ِ زهرآگین ِ تیشه

یادم آرد روز بازان ، روز ِ چنگیز و خدایش

روز ارضای هوایش ،

روز آتشبار نیزار از جدایی های نایش ،

روزقانون و اساسش ، روز یاسا و قوانین کنارش !

با وجود این همه غم ، نادی از آغاز گوید ،

از کتاب ِ راز گوید !

از شکست ِ باز گوید ، باز گوید باز روید ،

راز ِ تفریق ِ سیاست از جوار ِ دین بجوید !

باز نادی !

چست و چابک ،

نرم و نازک ،

با خیالی ِ شاعرانه !

می سراید ماهرانه :

، رفت مردک از سر ِ میز !

مرد یاسا و چنگیز

رفت تموز از سر میز !

آذر ماه ، نادی

غایب مکتب ... !

asheghpishe — Thu, 08 Oct 2009 07:46:29 GMT

غایب مکتب ...

ای معلم تا به کی در مکتبت غیبت کنی .... تا کجا ما را ز علمت فاقد رحمت کنی ؟

عاجزم از خواندن مشق مرام و معرفت .... پس کجا این بی خرد را غرق ِ در حکمت کنی ؟

من ز بیداد جهان داد ِ تو را دادم ندا .... تا به کی این شب نشین را همسر ِ ظلمت کنی ؟

شام این دوزخ به یلداهای مطلق مبتلاست ... . پس کجا لیل ِ ستم باطل یه یک طلعت کنی ؟

پیکر زیبای حق را جامه ی باطل دهند ..... جبهه ی حق را چه وقت عاری ز هر خفت کنی ؟

پرکس و کارم در این دنیا ولیکن بی کسم ..... بی کسان ِ این جهان کی پرکس ِ حجت کنی ؟

مغرب ِ‌آدينه ها از غيبتت در ماتم است ...... غربت آدينه را كي مشرق ِ نزهت كني ؟

انتظارت را به جانم مي خرم تا زنده ام .... تا نگاهي بر دل اين بي دل و مكنت كني !

برای آنکه با شرمساری منتظرش هستم

مامان ... !

asheghpishe — Thu, 24 Sep 2009 11:19:18 GMT

دیگر دلم برای خوردن آب نبات چوبی و قایم باشک بازی با دختر همسایه مان تنگ " ن" می شود !

اینجا مادر ها فقط شش ماه با بچه هاشان عشق بازی می کنند ،

این جا مکمل غذای بچه ها دیازپام 10 و اگزازش است !

شیر ها خشک می شوند از عذاب دنیا و شیر ها خشک می شوند از خشکی شیرهای مادران ! "آخر سر هم فقط شیر ها "خوش " می شوند ؛

این جا داروی ذهن _ این مادر مهربان _ را در جای گرم و مرطوب نگه داری می کنند !

روی سینه ی تمام مادران نوشته اند :

"دور از دسترس کودکان نگهداری شود "

محل نگه داری این دارو محدودیت دمایی ندارند ... بعضی هاشان زیر شیر ها را خشک و ترمی کنند تا شیر ها خوش شوند و بعضی ها شان هم شیرها را .... "سانسور " ....

این جا پدرها شب ها زود می خوابند ؛ مادرهایش هم زود می خوابند ! ؛ این جا پدر ها وقتی برای مادر ها ندارند ، مادرها هم وقتی برای پدرها ندارند ! اینجا غریزه فدای شیر ها می شوند و شیرها فدای غریزه !

این جا همه کار می کنند ،

اینجا ایران من ،

سرزمین من ،

خانه ی پدری من است !

دردنوشته هایم ... !

asheghpishe — Thu, 27 Aug 2009 09:35:21 GMT

( درد نوشت ) : جامعه شناسي

وقتي كه هفتاد سالش بود از همه هفتاد ساله ها رنجور تر و نحيف تر بود ؛

پيچاره تمام ِ عمرش را گذاشته بود روي جامعه شناسي و فلسفه تا استاد ِ دانشگاه شود ،

نمي دانست براي اين كه شرمنده ي بچه هايش نشود بايد جانور شناسي را انتخاب مي كرد .

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

(درد نوشت ) : اندام شناسي

رياضي اين زيست باعث افت ِ فيزيكت ميشه !!

پس غصه ي اين دنيا را نخور ؛‌ رياضت ِ اين دنيا واست عين ِ سمه !

آخه تو يك منشي ِ خانم با روابط ِ‌ عمومي قوي هستي !

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

( درد نوشت ) : بهشت ِ زير پاي او

خانم غريبه : آقا ببخشيد ايستگاه ِ بي آر تي كجاست ؟

من :‌ دنبال من بيا تا راهنمايي ات كنم !

خانم غريبه :‌پس شما جلوتر برو و از من فاصله بگير !

"بيچاره يادش رفته بود كه جاي مادر ِ من حساب مي شود "

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

( درد نوشت ) : از جنس ِ پوشال

- عزيز ِ دلم ميشه امشب يكـم بيشتر با هم قدم بزنيم ؟

- نه فدات شم ؛

- خواهش مي كنم ، دوست دارم بيشتر گرمي ِ دستات رو حس كنم .

- قربونت برم من ؛ شرمنده ؛ امشب به كار ِ خيلي مهم دارم

- يعني از منم مهم تر هست ؟

- نه تو زندگي ِ مني ، از زندگي واسه ي آدما مهم تر مگه وجود داره ؟

- پس چرا مي خواي تنهام بذاري ؟

- آخه .. آخه --- ام ... ام ...امشب شبكه ي 3 سريال جومونگ رو پخش مي كنه !!!

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

( درد نوشت ) : راهنماي همدردي

شركت مهندسين مشاور ِ آب و خاك جهت تكميل ِ كادر ِ خود به تعدادي نيرو

نيازمند است :

مدير عامل : آقا ، سرمايه دار ، تحصيلات حداقل اول ِ دبستان ، فاقد محدوديت سني !

منشي : خانم ، تمام وقت "ترجيحا شبانه روزي " ، سن : حداكثر 4 سال بعد از بلوغ !

كارگر ساده :‌ آقا يا خانم ، تحصيلات : ترجبحا دانشجوي كارشناسي ارشد !

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

( درد نوشت ) : اعتراف

دادگاه ِ چهارم ، سعيد حجاريان :

دست ِ جمهوري ِ اسلامي درد نكنه ، واقعا اين چند

روز حسابي شنا كردم و با قاضي مرتضوي خوراك ِ بره خورديم !

آقاي قاضي من بايد اعتراف كنم كه وقتي صاحبان ِ قدرت ِ جمهوري اسلامي مي خواستن

بنده رو ترور كنن ،‌ خودم طاقت اوردم و زنده موندم . آقاي موسوي و سفارت انگليس هم

به بنده روحيه دادن .

پاورقي : منظور از خوراك ِ بره همان علف بود !!!!

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

نجوای کفر !

asheghpishe — Sat, 22 Aug 2009 08:18:18 GMT

حسرت و اندوه شد سهم من از اين روزگار

غافل از فوت زمان ها و گريز بي قرار

چون كه برهر نقطه اي ديدم نشان اتكا

محو شد از ديدِ من ناگه ز لطف كردگار !‌

من همان دانش پژوه بي كس و كارش بدم

در اوينش مي نويسم خاطراتي ماندگار

امتحانش را كه من مشروط گشتم تاكنون

ترم باقي را به من واحد نداد آموزگار

ما همه مجرم به نا آگاهي آدم شديم

او پيمبر بود و هست و ما پياده او سوار !

لقمه ي ناجور او ما را به دار آويز كرد

دار فاني ،‌دار قانون ، دام هر صيد و شكار

از جهان هستي اش ارضش فقط جذاب شد

تانباشد فرصتي بهرِ فرار از اين قرار

نادي آغازمان نادم شد از آغاز خويش

اين چنين گيتي شود آغاز ِ هر حصن و حصار !

ندای آغاز

asheghpishe — Fri, 14 Aug 2009 09:17:18 GMT

ستاره ي رخسارت را تاريكي ِ آسمان ِ گيسوانت در آغوش گرقته است ،‌ رقص ِ درختان روبروي پنجره ، مهتاب را وادار به نوازشت مي كند ! ؛ ماه هنوز كه هنوز است زمين را يك كره ي خاكي نمي داند ،‌ آن را آينه اي مي پندارد كه شبانگاهان چهره ي خويشتن را با دست مهتابش مي آرايد ! همان مهتابي كه رخسار ِ تو زا نوازش مي كند !

مادر بزرگ مي گفت اين آسمان ميعادگاه ستارگاني است كه خدا شش دانگ آن ها را به نام هر يك از آدم ها زده است . هر ستاره اي وديعه اي است براي انسان ها كه در دل ِ پهناور آسمان نهانش مي كنند ! تو هر روز در آسمان ‍ِ حياط ِ مان چشمك مي زدي و من هراس ِ چشم ِ سارق پسر همسايه مان را داشتم !‌ آخر آسمان ما فقط يك ستاره ي درخشان داشت ،‌ درست در چند قدمي ِ ماه مي نشست و از آن دور دست ها دل ِ آدم را به آسماني شدن فرامي خواند.

وقتي به دنيا آمدي ، خدا نشان داد كه واقعا خداست ! آخر مي گويند هر دري كه براي آدم ها بسته مي شود هزاران در، گشوده پيش رويش جلوه گر مي شوند . اما من هم چنان حسرت ستاره ي آسمانم را مي خوردم !‌ با تمام درهايي كه وزارت ِ ارشاد ِ اقبال پلمپ شان كرده بود !‌

مي گويند ستاره ها هر چقدر نزديك تر شوند ، خورشيد تر مي شوند !‌ ، تو همان هديه ي آسماني ِ من هستي ، روشن تر از خورشيد ِ همه ي آدم ها ، تو بر سرِ‌زمين قدم برمي داري ، در كنارم قدم مي زني تا ميادا سايه ام زير پايم له شود !

خاطره ها زنده شود با دم عيسايي تو .... قطره چونان بحر شود با دل دريايي تو

ديده ي مه تا به سحر خيره به چشمان توبود .....تا كه شود نيمه شبي همدم تنهايي تو

ماه نداست كه نور جلوه ي رخسار ِ‌تو بود .... تابش ِ مهتاب بود از سرِ‌ بينايي تو

من كه ندارم اثري از مه و خورشيد و فلك ....فقر چه دارد خبري از تو و دارايي تو ؟

نادي ِ آغاز ندا از سرِ تقريب نواخت .....خوش به رقيب ِ دل تو ، يارِ هم آوايي تو !

براي تو و تولد ِ تو

آغاز ِ پايان

asheghpishe — Sun, 19 Jul 2009 12:55:04 GMT

نادی ِ آغازِ پايان ِ نداي ِ آغاز مي شوم !

بدي هامان را با چاقوي خوبي تان حلال كنيد !

خدا " يتان "‌ نگهدار "تان"

...

نداي ماندگار ...

asheghpishe — Fri, 03 Jul 2009 09:31:18 GMT

سرنوشت :

گاهي آنقدر معنوي مي شويم ، كه صورت مان مقلد جامه ي پشمين مان مي شود !‌

گاهي آنقدر بي قيد و بند مي شويم كه حجاب مان دروازه ي شهوت مي شود !

گاهي آنقدر به بهشت فكر مي كنيم كه دلال زمين هايش مي شويم !

گاهي آنقدر خدا را مي شناسيم كه جمشيد مي شويم !

گاهي آنقدر حقير مي شويم كه با تمسك به بزرگواري بزرگان خود را بزرگ مي پنداريم !

گاهي آنقدر حيوان مي شويم كه فراموش مي كنيم شرط لازم و كافي براي آدم ، آدميت است !‌

گاهي آنقدر فراموشكار مي شويم كه يادمان مي رود :

« خيرالامور اوسطها »

---------------

عاقبت :

ازكنارت رفتن و غايب شدن ما را چه باك ؟

برديار ديگري تائب شدن مارا چه باك ؟

چون كه عشقت در سفر ما را معيت مي كند

درد دوري را به جان صاحب شدن مارا چه باك ؟!

نادي آغاز

---------------

و ...

خدانگهدار

شب نامه ... !

asheghpishe — Tue, 16 Jun 2009 23:55:18 GMT

تاريكي هاي شب را به مناظره مي نشينم و طرح چشمان قشنگت را در ماوراي تخيلات خويش ترسيم مي كنم ، دوباره از تمام اين ظلمات به روشنايي ها مي رسم تا به تمام آدم ها ثابت كنم كه فقط روشنايي نيست كه روشن مي كند ،‌گاهي تاريكي ها هم روشنايي بخش مي گردند و تجلي سپيده را ميسر مي كنند .

شب هر چقدر كه بيشتر به نصفه اش مي رسد اميد بخش تر مي گردد ، هر چه سياه تر بهتر ! آخر ظلمت پيش از سپيده ناب ترين سياهي را در خويش بارز مي كند ؛‌ درست مثل پر همان كلاغ هايي كه از كولر آبي تان صدايت مي كنند ؛‌ من اين سياهي را به چشمك تمام ستاره ها ترجيح مي دهم ، من اين يك رنگ بودن را به كورسوهاي مردني ترجيح مي دهم .

"من هر چقدر كه بزرگ باشد در آينه ي چشمان تو كوچك مي شود " ، تو به چشمان من خيره مي شوي و من در اعماق نگاهت تصغير مي شوم ، چشم من چشمك مي شود و مرد وجودم مردك ! ، من در حسرت تبديل اين تصغير به تحبيب مي مانم و تو از تراوش واژه هايت ابا مي كني تا مبادا بگويي :"طفلكي ! ... دوستت دارم " ؛

نه ... ! من معترض اين سكوت نخواهم شد ، ديوانه وار الفاط را با يكديگر وصلت مي دهم تا اين ازدواج ، عشق را جلوه گر نمايد ، هر واژه اي با زبان بي زباني احساسات را روانه مي كند تا بداني كه : اين چه دوستي است كه من اين همه دارمش !؟!؛ تو لبخند مي زني و من مثل بچه هايي كه براي مادرشان شعر مي خوانند شاعر عزيز ترين ترانه براي دوست داشتني ترين بهانه ام مي شوم . آري ،‌فقط تو هستي كه دستاويز ايمان به اين جاودانگي مي شوي و اميد را براي بودن زمزمه مي كني !

اي عزت اين ترانه از تو ....پرشور ترين بهانه از تو

قلبم شده بس گران و پرجان......سرمايه ي اين خزانه از تو

گران از وقتي گران شد كه اثري از تو را در خويشتن يافت ،‌ درست مثل دلي كه خزانه ي محبت تو مي شود ؛ عزيزم عاشق بودن اين چنين ارجمند مي گرداند .

واژه يابي و قافيه ها آدم ها را محدود مي كنند ،‌ گريه كردن زيباست ...در پس كدام واژه ها بگويم تا زيبا تر شود ؟ ؛ عزيز دلم ، دلم برايت تنگ شده است ، تبسمي بر لبانم جاريست و اشكي از چشم هايم ،‌ من از اين عشق خوشحالم و از اين دوري ناخرسند ، پس در پس نقاب اين تبسم سيل اشك را نمايان مي كنم !

بگذار ساده بگويم كه دوستت دارم ...به كلاغ ها گفته ام خبرش را بدهند ؛ راستي عزيزم ، خوش به حال كلاغ ها چقدر راحت نام قشنگ تو را بر زبان مي آورند ، من هميشه اسمت را در سينه مي خوانم تا مبادا كسي بفهمد . چقدر از اين پنهان كاري ها خسته شده ام !

رخت خوابم را روي تخت ميان حيلط مان پهن كرده ام تا سقف خانه مان واسطه ي من و خدا نباشد ، كاش اين جا بودي و به ضيافت مان رونقي فزاينده مي دادي ‌، آن وقت با هم خال هاي سفيد صورت خدا را مي شمرديم و برايش بوسه مي فرستاديم ،‌ آسمان براي تو آينه مي شد و توخالق مهتاب مي شدي و ما را از تمام اين نور هاي تصنعي بي نياز مي نمودي .

ماه من ، عزيزم ! ... باز هم مي گويم كه عاشقانه دوستت دارم . امشب كاغذ و قلم را گواه همين ادعاي صادقانه كرده ام و در فراقت اشك مي ريزم ...كاش بودي و از اين تنهايي نجاتم مي دادي .

اين آسمان تمامش چون آينه نمايد....برآسمان نظر كن تا ماه من برآيد

ما چون نگه فكنديم ناگه سيه نموديم....با روي تو خموشي،عمرش به آخرآيد

براي آن كه دوستش دارم / شعرو نثر ازنادي آغاز / 3 بامداد